ospa

Mamo! mamo! Gabrynia ma ospę!

domowy horror

Bardzo wczesny około świąteczny poranek. W naszej sypialni nasza czwórka czyli my – rodzice, Kasia lat 4 oraz Gabi lat 2.
Usiłujemy spać mimo wszytko. Dzieci za wszelką cenę starają się nam to utrudnić. Nagle foch. Kasia wybiega z pokoju.
Dźwięk przekręcanego klucza ma niewiarygodną skuteczność budzenia. Wołamy Kasię, ale foch to foch. Zero odzewu. Rozglądamy się bezradnie po naszej sypialni. Pojawiają się pytania. Czy Kasia będzie umiała nas otworzyć? Które z nas wyjdzie przez okno i zsuwając się po dachu wykona skok z dwóch metrów, czy da się wyjąć drzwi z zawiasów, czy to możliwe, że załatwiła nas czterolatka? Ponawiamy próby wołania naszej córki. – Nic, cisza.
Mija kilkanaście minut, w trakcie których wymieniamy z Wojtkiem spojrzenia i głupie uśmiechy, tak żeby Gabi nie zorientowała się, że coś jest nie tak. Nagle olśnienie. Korzystając z faktu, że mniej więcej od końca września na topie jest u nas święty Mikołaj, wołam głośno, że własnie za oknem widziałam sanie i że renifery i dzwonki i że leci… i nagle szybkie tup tup tup i zgrzyt i Kasia już jest u mnie na rękach i wspina się do okna…
Uffff, Święty znowu nas uratował

świadomość

Leżę z Gabi w łóżku. Cel – zaśnięcie Gabi.
Gabrysia wkłada mi rękę pod szyję mówiąc: – chcem cię przytulić.
Przytulam więc ją i ja, na co słyszę: – nie ściskaj mnie!
Zabieram pokornie rękę. Na to Gabi: – ale możesz mnie głaskać!

Kiedy Twoje słowo zmienia życie

„Kiedyś Twoje dziecko rozwinie skrzydła, od Ciebie zależy czy będzie latać”.  Dziecko, które doświadczyło przemocy emocjonalnej prawdopodobnie nigdy nie rozwinie skrzydeł.

Fundacja Rodzice Przyszłości prowadzi kampanię społeczną, realizowaną pod hasłem: „KAŻDE TWOJE SŁOWO ZMIENIA ŻYCIE”, która zwraca uwagę na zjawisko przemocy emocjonalnej wobec dzieci. Do szóstego roku życia dzieci bezkrytycznie przyjmują świat przedstawiony przez rodziców i wychowawców. Chcemy uświadomić rodzicom oraz wszystkim tym, którzy zawodowo lub po przyjacielsku zajmują się dziećmi, jak wielkie znaczenie ma sposób porozumiewania się z dzieckiem, przekazywania mu informacji, poleceń i opisywanie świata.

Przemoc emocjonalna to zjawisko, które większość rodziców stosuje wobec swoich dzieci nieświadomie, a czasem zwyczajnie bezmyślnie – nie zdając sobie sprawy z wynikających z niej konsekwencji. Przemoc emocjonalna najczęściej jest odreagowaniem dorosłych na ciekawość, żywiołowość, spontaniczność
lub niecierpliwość małego dziecka. Często także dorośli przelewają własne emocjonalne niedobory z dzieciństwa na swoje dzieci i innych dorosłych.
Niska świadomość, wyrządzanej dziecku w ten sposób krzywdy, wynika również z faktu, że skutki przemocy emocjonalnej potrafią zbierać żniwo dopiero po wielu latach, dotykać dorosłego człowieka, którego pewność siebie, stabilność emocjonalna i poczucie własnej wartości zostały ograniczone lub odebrane w bardzo młodym wieku. Samoocena dziecka kształtuje się w pierwszych latach życia głównie pod wpływem opinii znaczących osób dorosłych – rodziców, krewnych, nauczycieli i wychowawców.

  1. Dziecko, oznaczone negatywną etykietą, czuje się obwinione i dewaluowane. Traci zaufanie do siebie i staje się niepewne, wstydliwe. W przyszłości będzie nadmiernie poczuwało się do winy i przypisywało przyczyny niepowodzenia sobie. Wykształci się „wyuczona bezradność”.
  2. Dziecko czuje się upokorzone – traci poczucie godności i jako dorosły człowiek nie potrafi postawić granic walcząc o szacunek dla swojej osoby (jest mało asertywne).
  3. Traci zaufanie do opiekuna/rodzica a bezpieczna, pozytywna więź emocjonalna zamienia się w ambiwalencję wobec rodzica. Próby ponownego zbliżenia się do rodzica są blokowane przez uczucia niechęci, wstydu i strachu.
  4. Dziecko niepewne i niespokojne będzie w przyszłości kierować się negatywnymi sugestiami rodzica (samospełniająca się przepowiednia), popełniać błędy w działaniu i utwierdzać się w negatywnym mniemaniu o sobie (będzie działało sprzężenie zwrotne, wzmacniające niskie poczucie wartości).
  5. W przyszłości, jako człowiek dorosły będzie tak samo lub podobnie traktowało swoje dziecko.

Bądź Świadomym Rodzicem – wypełnij bezpłatny test na stronie: www.testy.rodziceprzyszlosci.pl/przemoc-emocjonalna

Pamiętaj, że „KAŻDE TWOJE SŁOWO ZMIENIA ŻYCIE”.

noc

Godzina ok 9 rano. Jedziemy do przedszkola. Aura jesienno-zimowo-depresyjna.
Gabi rozgląda się i zaciekawiona pyta: – mamo jest noc?
Ja, nie do końca zdziwiona, bo przecież równie dobrze mogłaby być godzina 16, mówię: nie kochanie, jest dzień, tylko tak ponuro jest. Na to Gabi: – mi to wygląda na noc.

Z bólem stwierdzam, że mi też to wygląda na noc…

matki uspokajanie

Usłyszałam konkretne łup, takie, którego rodzice wolą nie słyszeć, a jak usłyszą, to zamierają na sekund kilka. Gdy zlokalizowałam łup, zobaczyłam, że w miejscu, gdzie przed chwilą siedziała Kasia, Kasi nie ma. Zanim jednak zdążyłam dostać zawału serca, spod stołu wysunęła się ręka i usłyszałam głośne i uspokajające zapewnienie córki: – ŻYJĘ!!! 🙂

Trzy poduszki

Gabi już dawno uznała, że nasza sypialnia to jej pokoik, a nasze łóżko jest jej łóżkiem. Co jakiś czas dopytuje się wymownie, kiedy kupimy jej łóżko, bo chyba z nami jej już ciasno 🙂

Ostatnio przed zasypianiem mówi do Wojtka tonem nie znoszącym sprzeciwu.

– tato to jest poduszka mamusi, to moja, a to twoja!
Patrzy wymownie na ojca kiwającego głową i wymownie pyta:
– Rozumiesz?!